Blog

Fropskottel

Twee maanden geleden ben ik officieel gestart met het schrijven van mijn debuutroman. Het heeft me maanden gekost om een verhaal te vormen met personages, situaties, ontwikkelingen en natuurlijk: het plot! Die overigens weer veranderd zijn sinds de start van het grote schrijven en naar verwachting nog minstens vierendertig keer zullen veranderen. Bij ieder afgerond hoofdstuk verdien ik een borrel, vind ik, ook al delete ik twee dagen later weer grote delen van dit hoofdstuk. Ik schrijf vanuit de tweede persoon in de verleden tijd. Dan schrijf ik het opnieuw in de eerste persoon in de verleden tijd. Om te eindigen bij de tegenwoordige tijd in de eerste persoon. Mijn lief leest alles geduldig en geeft zijn uitvoerig beargumenteerde mening: ‘deze is leuker.’ In de nacht lig ik wakker. Moet ik de personages niet omdraaien, zodat deze een groter contrast vormen met de gebeurtenissen? Waar moet ik beginnen in het verhaal? Op sommige dagen doe ik net alsof het hele godganse geschrijf niet meer bestaat. Waarom doe ik het mijzelf aan?

Dat is een hele goede vraag.

Stel je een van de betere Disney films voor: ‘Schrijf- poester.’ Het gaat over een meisje met pijpenkrullen en veel te grote puppy ogen. Haar neus is bedekt met sproetjes, haar ogen zien verhalen, overal. Iedere dag is een avontuur. Wanneer ze groter wordt leert ze haarzelf aanpassen aan de verwachtingen van de wereld om haar heen. Maar soms, borrelt er een verhaal van binnen die eruit moet.
Heb je de grote vriendelijke reus wel eens gelezen? Herinner je het stukje waarbij de reus ‘Fropskottel’ drinkt waarbij de bellen in het drankje naar beneden gaan in plaats van naar boven? Het gas vormt scheten en door de scheten schieten hij en Sofie de lucht in, alsof ze op een onzichtbare trampoline springen, fantastisch!
Maar ik dwaal af. De verhalen in het hoofd van Schrijf- poester zijn haar Fropskottel. Ze moeten naar buiten. Hoe de Disney- film afloopt? Ik hoop met een boek.

Twee maanden schrijven, herschrijven, schrijven, frustratie chocolade vreetbuien, herschrijven, wissen, herschikken, sporten om de chocola weer te verbranden, schrijven.
Twee maanden verder en ik ben officieel op pagina drie..

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *